«Στη σκιά της πέτρας, πριν συναντήσει η πόλη τη θάλασσα, εκεί όπου κάποτε η γη ήταν νερό και λάσπη, γεννήθηκαν φωνές και ζωή. Φωτιά και στάχτη πέρασε από πάνω της, αλλά στα σοκάκια του ακούστηκαν αγορές και ιστορίες, και χρώματα βαθιά, έντυσαν τη μνήμη της Πάτρας. Ίσως από φωνές, ίσως από χρώματα, ίσως από παλιά ονόματα, μα η πόλη θυμάται ακόμη το μέρος όπου σώπασαν οι φλύαροι» Σε τι αναφερόμαστε;
Βλατερό!
Γιατί το “Μαρκάτο”;
Ετυμολογία: Η λέξη προέρχεται από το ιταλικό Mercato (Αγορά). Εκεί που κάποτε υπήρχε η μεγαλύτερη “φασαρία” και “φλυαρία” από τους εμπόρους και τον κόσμο, σήμερα (ή σε συγκεκριμένα σημεία του) επικρατεί η σιωπή της ιστορίας.
Ιστορικά: Το Μαρκάτο χτίστηκε ακριβώς εκεί που η γη ήταν “λάσπη και νερό” (στους πρόποδες του Κάστρου προς τη θάλασσα).
Σύνδεση με το “Σώπασαν”: Υπάρχει επίσης η εκδοχή να αναφέρεται στο Παλιό Δημοτικό Νοσοκομείο ή στο Νεκροταφείο, αλλά η αναφορά σε “αγορές και χρώματα” δείχνει ξεκάθαρα εμπορική περιοχή.
Το Μαρκάτο αναδύθηκε μέσα από το νερό και τη λάσπη μιας εποχής που η θάλασσα έφτανε σχεδόν στα σκαλιά του, αποτελώντας μια λασπώδη αλλά ζωντανή προέκταση του λιμανιού στη σκιά της πέτρας του Κάστρου. Η ιστορία του γράφτηκε ανάμεσα στη φωτιά και τη στάχτη διαδοχικών καταστροφών και βομβαρδισμών, όμως η περιοχή πάντα αναγεννιόταν, παραμένοντας το πιο θορυβώδες κύτταρο της Πάτρας. Η αληθινή τομή ήρθε όταν η εμπορική ακμή έσβησε και οι σύγχρονοι ρυθμοί μετατόπισαν το κέντρο βάρος της πόλης, αφήνοντας την παλιά αγορά έρημη· γι’ αυτό και η πόλη θυμάται ακόμη το μέρος όπου σώπασαν οι φλύαροι, εκεί όπου οι έντονες φωνές των εμπόρων και η βαβούρα της βιοπάλης παραχώρησαν τη θέση τους στη νοσταλγική σιωπή του σήμερα
Πιθανότερη απάντηση: Τα Υψηλά Αλώνια (παλιός τόπος κοιμητηρίων, κάτω από το Κάστρο, πριν η πόλη «κατέβει» στη θάλασσα
Ταμπάχανα
Συνοπτικά γιατί ταιριάζει η Παναγίας Αλεξιώτισσας
Κοντά στο Κάστρο → ταιριάζει με «σκιά της πέτρας».
Μέσα στην παλιά παραθαλάσσια συνοικία → «πριν συναντήσει η πόλη τη θάλασσα».
Στενά σοκάκια, πολυβουία, ιστορική ζωή και καταστροφές → «φωνές και ζωή, φωτιά και στάχτη».
Εκκλησία → «όπου σώπασαν οι φλύαροι».
Οπτικά, είναι το κέντρο της αντίθεσης ζωής και σιωπής μέσα στη συνοικία, και γι’ αυτό ταιριάζει ολόκληρος ο γρίφος σε αυτόν τον χώρο.
Μπουγιουκ Ντερε – σελ 151 βιβλίο ΟΙ ΩΡΑΙΟΙ ΤΡΕΛΟΙ ΤΗΣ ΠΑΛΙΑΣ ΠΑΤΡΑΣ
Αναφέρεται στη συνοικία ΒΛΑΝΤΕΡΟ ΠΑΤΡΑ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ, (Διονύσης Καρατζάς – Χάρης Χαραλάμπους- Δήμητρα Γκότση – Γιάννης Λύρας)
















